PRZYWRACANIE PAMIĘCI W JEDYNCE

W dniu 10.04.2018r. w Szkole Podstawowej nr 1 w Opatowie miał miejsce uroczysty apel związany z pierwszą rocznicą posadzenia Dębu Pamięci poświęconemu Janowi Kawce przedwojennemu policjantowi z Opatowa zamordowanemu w 1940r. przez sowieckie NKWD w Twerze.

Szkoła w roku szkolnym 2016/2017 przystąpiła do Ogólnopolskiego Społecznego Programu Edukacyjnego „Katyń – ocalić od zapomnienia”. Dzisiejsza uroczystość miała na celu przypomnienie sylwetki Bohatera, a także działań podejmowanych przez szkołę. Dąb Pamięci, poświęcony naszemu Bohaterowi, został posadzony na placu szkolnym i otrzymał na tabliczce pamiątkowej numer Certyfikatu 004600/010429/WE/2016.

 Apel poświęcony był pierwszej rocznicy posadzenia Dębu Pamięci Jana Kawki i miał za zadanie przedstawienie martyrologii narodu polskiego podczas II wojny światowej. Był on mocnym akcentem w szkolnym programie „Przywracania Pamięci”. Uczniowie opatowskiej „Jedynki” w wyjątkowy sposób uczcili tę ważną dla ich społeczności rocznicę. Z tej okazji uczniowie klasy II B gimnazjum oraz klas VA, IVC, VIIA, VII B szkoły podstawowej przygotowali montaż słowno-muzyczny. Wykorzystano w nim wiersze syna Jana - Zbigniewa Kawki, lokalnego poety, piewcy Ziemi Opatowskiej. Oprawę muzyczną uroczystości stanowiły utwory: Józefa Szczepańskiego „Ziutka”, Janusza Kondratowicza, Krzysztofa Klenczona i Lecha Makowieckiego.

Apel wprowadził obecnych na nim uczniów i gości w atmosferę wydarzeń tamtych czasów. Przekazywane treści były przeplatane patriotycznymi pieśniami i wierszami w wykonaniu uczniów „Jedynki” oraz wzbogacane prezentacją multimedialną. To wszystko razem przyczyniło się do głębszego przeżywania tych chwil. Uświadomiło wszystkim znaczenie takich wartości, jak: wolność, niepodległość i suwerenność. Akademia zrobiła ogromne wrażenie na wszystkich.

To uczniowie są łącznikiem między przeszłością a przyszłością, a „pielęgnowanie przeszłości” jest obowiązkiem, gdyż naród, który nie zna swojej przeszłości, pozbawia się swych korzeni i umiera. Była to prawdziwa lekcja patriotyzmu dla nas wszystkich a w szczególności dla uczniów opatowskiej „Jedynki” – powiedziała na koniec dyrektor szkoły Anna Przygoda dziękując za przygotowanie uroczystości uczniom występującym w apelu oraz nauczycielom zaangażowanym w jego powstanie. Przygotowującym scenariusz: A. Janik i W. Zakrzewskiej oraz przygotowującym oprawę artystyczną, wokalną i medialną uroczystości: M. Szemraj, .A. Michalik-Sadaj, B. Sus, D. Kozub, R. Fudali i Z. Wiśniewskiemu.

Na koniec przypomnijmy życiorys naszego Bohatera odtworzony z różnych rodzinnych dokumentów.

Starszy posterunkowy Jan Kawka, syn Szczepana i Marianny z domu Czarneckiej, urodził się 11.07.1899r. w Łośnicach, powiat będziński. Został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi. Od 1922r. był policjantem II RP. W 1928r. rozpoczął służbę w Komendzie Powiatowej Policji Państwowej w Opatowie. Wówczas także zawarł związek małżeński z Anielą z domu Kościołek. Ze związku z Anielą urodziły się dzieci - syn Zbigniew i córka Teresa . Od 1932 do 1939 roku Jan Kawka był rachmistrzem księgowym opatowskiej komendy. Nosił policyjny numer służbowy 1570. W dniu 4 września 1939r. został ewakuowany z całym personelem Komendy Powiatowej Policji w Opatowie z miasta na wschodnie rubieże II Rzeczpospolitej. Po wkroczeniu 17 września 1939 r. na wschodnie tereny Polski Armii Czerwonej został internowany przez sowietów w obozie w Ostaszkowie. Jego pobyt w Ostaszkowie potwierdza przesłana rodzinie jedyna karta pocztowa datowana na 11.12.1939r. Adres zwrotny na kartce nie używał określenia „obóz jeniecki” – znajdowały się tam tylko informacje o kraju, miejscowości, skrytce pocztowej 37 i nazwisku jeńca. Był to pierwszy i ostatni list od niego. Nigdy więcej nie przekazano już rodzinie żadnych informacji od Jana.

Starania rodziny o wyjaśnienie, co się z nim stało, nie przyniosły rezultatów przez następne 50 lat. W 1990r. państwo sowieckie przyznało oficjalnie, że zamordowało polskich jeńców wojennych. Okazało się, że Jan Kawka – policjant z Opatowa zginął najprawdopodobniej w Twerze – ówczesnym Kalininie – dnia 1 kwietnia 1940r. między godzinami 9 a 13. Jego ciało pochowano w Miednoje. Na „Ostaszkowskiej liście śmierci” z 01.04.1940r. widnieje On pod nr 91.

CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI!

baner sipws1

75 ROCZNICA POWSTANIA PAŃSTWA POLSKIEGO